ارزیابی اثرات سازگاری با کم‌آبی از طریق مصرف هیومیک اسید بر بهره‌وری کل عوامل تولید (مطالعه موردی: دشت هشتگرد)
کد مقاله : 1251-13CIAES (R1)
نویسندگان
سورنا نادری1، سعید یزدانی *2
1گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.
2گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
چکیده مقاله
در شرایط کنونی ایران بخش کشاورزی به واسطه‌ی سهم حداکثری‌اش در برداشت از منابع آب و نقش پررنگ آب در کشت گیاهان آسیب‌پذیرترین بخش اقتصادی در برابر کم‌آبی و خشکسالی بحساب می‌آید و دورنمای معاش روستایی نیز در پی وابستگی بالای آن به کشاورزی با مخاطرات فراوانی روبرو می‌باشد. در چنین شرایطی سازگاری با کم‌آبی و خشکسالی لازمه‌ی صیانت از بخش کشاورزی و معاش روستایی از تنش‌های بخش آب و پیشگیری از پیامدهای اقتصادی-اجتماعی ناشی از تضعیف کشاورزی و نابودی جوامع روستایی می‌باشد. در حال حاضر یکی از راهکارهای موجود به منظور ارتقاء سطح تاب‌آوری کشاورزی در برابر کم‌آبی و خشکسالی استفاده از مکمل تغذیه‌ای هیومیک اسید می‌باشد. با این حال عل‌رغم این موضوع تابحال مطالعات پیشین اقدام به ارزیابی آثار ناشی از مصرف این مکمل تغذیه‌ای بر روی پارامترهای اقتصادی واحدهای کشاورزی نکرده‌اند. به منظور تکمیل این خلاء در میان مطالعات پیشین در این مطالعه ابتدا با استفاده از شاخص ترنکوئیست اقدام به محاسبه‌ی بهره‌وری کل عوامل تولید گندم آبی دشت هشتگرد در سال آبی 1400-1399 شده و سپس از طریق الگوی رگرسیون کوانتایل اثرات ناشی از مصرف هیومیک اسید بر بهره‌وری کل عوامل تولید مورد ارزیابی قرار گرفته. بر اساس نتایج این مطالعه مادامی که بهره‌ورری کل در سطوح پایینی قرار دارد مصرف هیومیک اسید اثر معنی‌داری بر ارتقاء بهره‌وری کل ندارد ولی اگر زارعی از نظر بهره‌وری کل در سطوح بالایی قرار داشته باشد آنگاه مصرف هیومیک اسید می‌تواند بهره‌وری کل را بیش از پیش در حدود 0.08 واحد افزایش بدهد.
کلیدواژه ها
بهره‌وری کل عوامل تولید، کم‌آبی ، خشکسالی، رگرسیون کوانتایل، سازگاری
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی